O Sabah ve Kalıp Düşüncelerim Sabah alarmı çaldığında bir an için gözlerimi kapatıp “Belki bugün daha iyi geçer” diye düşündüm. Ama sonra o tanıdık sıkıntı geldi; sanki beynim kendi kendine, “Hayır, yine aynı olacak” dedi. İşte o an fark ettim ki, kalıp düşünce nedir, onu tam olarak yaşıyordum. Her sabah uyandığımda, günün kötü geçeceğini öngören, otomatikleşmiş bir zihinsel yol. Daha kahvaltıyı yapmadan, enerji deposu beynim bana engeller koymuştu bile. Kahve makinesinin sesini duyarken, içimde hem bir isyan hem de bir alışkanlık vardı. “Neden hep böyle hissediyorum?” dedim kendi kendime. Dışarıya baktım; Kayseri’nin sokakları güneşli, ama benim içimde bir sis vardı.…